| تبليغات | X |
|
برکات شب : بنابر آنچه که از آیات قرآنی و احادیث معصومین علیهم السلام در می یابیم :
اگر خدا به بنده ی حقیر ، مقام و رتبه بخشیده است ؛ اگر ضعیف فراموش شده ای را عزیز داشته است و اگر
عزیزی را در مرتبه ی خود حفظ نموده است . همه و همه از برکات اعجاب آمیز شب بوده است.(مقاله تهجّد و تلاوت قرآن .مهدی مشایخی ص 7 .)
بسیاری از برکتهای الهی ، در شب نازل شده است ، خداوند رحمان و رحیم ، قرآن را در شب نازل می نماید و
رسول اطهرش را شبانگاه به معراج می برد .
به معراج رفتن حضرت ختمی مرتبت- صلی الله علیه و آله – آن انسان کامل ، در شب اتفاق افتاده است . « سُبحانَ الَّذی اَسری بِعَبدِهِ لَیلاً » ( سوره اسراء ، آیه 1 .)
ضیافت و مهمانی حضرت موسی علیه السلام در محضر ربوبی ، در شب به وقوع می پیوندد . « وَ واعَدنا موُسی ثَلاثینَ لَیلَة ... » ( سوره اعراف ، آیه 142 )
کلمه لیل و مشتقات آن مثل : لیلاً ، لیله ، لیلها ، لیالی و … حدود نَوَد بتر در قرآن آمده است که نشان
ازاهمیتی است که قرآن برای شب قائل است .
از امام حسن عسکری علیه السلام روایت است که می فرماید : « اِنَّ الوُصوُلَ اِلَی اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ سَفَرٌ لا یُدرَکُ اِلّا بِامتِطاءِ الَّلیلِ » ( بحارالانوار ج 78، ص 379 )
رسیدن و واصل گشتن به ( قرب و لقای ) خداوند – عزوجل – سفری(وسیری )است که جز با «مرکب شب»
پیمودن راه و نیل به مقصد ممکن نیست .
شب خیز که عاشقان به شب راز کنند گِرد در و بام دوست پرواز کنند هـر جــا که دری بود به شــب در بندند الّا در دوست را که شب باز کنند اهمیّت شب و شب زنده داری : سرعت و حرکت و سیر الی الله در شب ، قابل مقایسه با روز نیست .
با مرکب روز نمی شود این سفر سنگین را طی کرد . آن مرکب که هم پرتوان است و هم راه را در تاریکی و
تنهایی بهتر می بیند و بهتر می پیماید همانا سحر خیزی و شب زنده داشتن است . تلاوت قرآن در سحر و
خضوع در حضور خدا در سحر و همین محاسبه اعمال خویش در شب و گذشته ها را قاطعانه جبران کردن
و تصمیم قطعی نسبت به آینده گرفتن در شب تار میسّر است . ( تفسیر موضوعی قرآن مجید . ج 3 ، ص 16 ) پرواز به ملکوت الهی ، برای سالک الی الله موقعی میسّر است که مردانه پای بر امیال شیطانی و سرکش خود
نهاده و در لحظه های سکوت و تاریکی شب از بستر گرم و نرم جدا شده و خدای خویش را ندا کند . در بحارالانوار روایت آمده است که :
« خَیرُ وَقتٍ دَعَوتُمُ اللهَ فیهِ الاَسحار » (بحارالانوار ج 36،ص 266) « بهترین وقتی که شما خدا را در آن وقت می خوانید سحرگاهان است .» در جای دیگری آمده است که : « رَوِیَ اَنَّ داوودَ علیه السلام ساَلَ جِبرئیلَ عَن اَفضَلِ الاَوقات ؟» (مستدرک . ج 2 .ص 351) « روایت است از داود علیه السلام که از جبرئیل سوال کرد که بهترین اوقات چه موقع است ؟ گفت : نمی دانم
ولی هر شب ، هنگام سحر ، عرش الهی به حرکت در می آید . یـــا رب دل پاک و جـــان آگاهم ده آه شــب و گـــــــریـه ســـحـرگــاهـــم ده
در راه خود اول زخود م بیخود کن بی خود که شدم زخود ، به خود راهم ده در جای دیگر آمده است که: «ثَلاثَةَ مَعصوُموُن مِن اِبلیس وَ جُنُودِه: الذّاکِرونَ لِلّه،وَالباکونَ مَن خَشیَةِ الله ، والمُستَغفِرونَ بِالاسحار .» ( نماز از دیدگاه قرآن و احادیث . جلد 12 ، ص 351 .)
«سه گروه از خطر شیطان و سپاه او در امانند:
1- کسانی که همواره یاد خدایند ، 2- کسانی که از ترس خدا می گریند ، 3- کسانی که در سحرگاهان به
استغفار می پردازند .
+ نوشته شده در جمعه نوزدهم اسفند 1384ساعت 11:32 توسط منتظر
|
|
درباره وبلاگ 
|
